Skończyło się szalone życie, ciągła pogoń za umykającym czasem, próby pogodzenia wszystkiego naraz, zazwyczaj z marnym skutkiem, sen japiszona, granie na wszystkich instrumentach, łapanie za ogon wszystkich możliwych srok.

Skończyło się szalone życie, ciągła pogoń za umykającym czasem, próby pogodzenia wszystkiego naraz, zazwyczaj z marnym skutkiem, sen japiszona, granie na wszystkich instrumentach, łapanie za ogon wszystkich możliwych srok.

Zaisane 10.03.2011

Ledwo doszedłem do domu . Myślałem że w pracy wyzione ducha. Zapieprz na maksa. Jescze te głupie bezmyślne pindy , które pracują w sales department , nie zrobiły dziennego raportu , i gdybym się nie skapował to dwadzieścia ludzi , by było odesłanych z kwitkiem z restauracji. okazało się , że paniusie zapomniały dodać do listy rezerwacji jednej grupy. I to kur.........a nie pierwszy raz. A jak już dostały odemnie pożądny opieprz, to stwierdziły iż tak robią wiecznie ponad swój zakres obowiązków i dlaczego sie ich czepiam. Odpusciłem sobie . Stwierdziłem iż lepiej odpuszce sobie kontynuowanie watku o zakresie obowiązków , i poddałem się rytmowi mojej pracy . a w pracy harówka ostatnio.

Hm... Z wielkim bólem patrzę na to co dzieje się na świecie. Niepokojące doniesienia z Japonii , zaprzątają mój umysł. Pewnie z wielu was zadaje sobie pyanie DLACZEGO?

Nie wiem sam . Nie potrafie odpowiedzieć na to pytanie. Nie wim czy kto kolwiek zna odpowiedz. Ostatnio zapytałem pewnego duchownego , co sądzi o tym wszystkim ? Jak znależć odpowiedz dlaczego ...? Gdzie jest Bóg? Dlaczego dopuszcza do takich rzeczy? Czyżby starcił kontrolę nad światem? ? ? To samo pytanie zadałem moim znajomym którzy są innego wyznania. Są to przedsawiciele islamu , buddy , hindi itd.  I nikt z nich nie odpowiedział na moje pytanie . Nikt . Ale wszyscy sa zgodni co do jednego. Jedynym winnym jest czlowiek.

I chyba z tym się zgodzę . Postępująca cywilizacja . Chęć ogarnięcia świata przez czlowieka. Ustanowienie kontroli nad wszystkim. Chęc dorównaniu Bogu . To wszystko powoduje że swiat traci harmonie.

Za dawnych czasów, nie było internetu , nie było komórek , nie było klonowania , nie było elektrowni atomowych , nie było pogoni za pięniędzmi  i człowiek cieszył się z harmonii między naturą a codziennym życiem . Potrafił egzystować , żył o wiele dłużęj , nie znal pojęcia stres .

Teraz , żeby pobyc z naturą muszę sie udać w odległe zakątki . Nawet nie moge iść do pobliskiego lasu , bo wszysko to komercja .

Wydaje mi się żę dzisjejsze czasy ogaręła  ,przemoc brutalność pycha chciwość, Nie mogę się dopatrzec niczego pozytywnego . Ludzie padają jak muchy . Ciagle słyszymy o katastrfach lotniczych . kataklizmach .

Jak patrze na to wszystko to wspominam stare dobre czasy . Czasy mojego dzieciństwa , Bez internetu , playstation . Czasy z rowerem Wigry , starymi sklepikami , warzywniakami , uśmiechniętymi ludzmi . Czasy kolejek , barów mlecznych . Kolonie zakładowe , oranżady kolorowe w woreczku. Landrynki . Majówki.

Woda sodowa w butelkach. Takich dużych. Do sklepu biegało się z butelką ,żeby napić się wody sodowej z sokiem, też była pyszna. W jednej ręce butelka na wymianę do wody sodowej w drugiej kanka na mleko A potem "luksus" syfon na naboje.Można już było mieć własnej roboty wodę sodową. Nawet "szampana" można było w nim zrobić No i mleko w butelkach. To był postęp.

Dziś słonecznie. Chyba nie skłamię jak powiem , że to pierwsze zwiastuny wiosny. Błogie lenistwo dzisiaj . Wyspałem się solidnie za oststnie tygodnie. Codziennie wstaje do pracy o 4.45 , i nawet kiedy mam wolne , oczy same otwierają mi sie o tej samej godzinie. Chyba już z przyzwyczajenia. Ale dzisiaj nawet , stado kukułek , komórkowych alarmów nie dało by rady podnieść mnie z łoża.

Aż trudno uwierzyć, że ta wiosna już tak blisko. W stresach i gonitwie codzienności coraz bardziej zapominamy o zmianie pór roku. Bardziej zajmuje nas nadejście najbliższego weekendu, niż wiosny.

Zgarbieni patrzymy częściej w ziemie, a coraz mniej w niebo. A niebo, jak się okazuje, nabiera cudownego wiosennego błękitu. Wiosna nadchodzi powoli i statecznie, stapając niewielkimi krokami.

Ach, szkoda dnia idę na spacer...

Od dziś powinienwm się zająć rekrutacją pracowników, albo otworzyć agencję rekrutacyjną.

Zaczęło się od tego , że mój hotel poszukuje pracowników . A dokładnie do mojego departamentu. Ale jakoś licho z cv , więc postanowiłem wziąść sprawy w swoje ręce. Na jednym z portali społecznościowych dla wyspiarzy , umiesciłem wczoraj ogłoszenie , ze poszukuję pracowników do pracy w hotelu. Kiedy zajrzałem do mojej skrzynki mailowej , moim oczom ukazał się niesamowity widok. 167 maili a wszystkie dotyczące posady w hotelu. Problem zacżął narastac w ciągu dnia , kiedy zaczęło tych podań spływać co raz więcej , a ja zapomniałem hasłą do zablokowania ogłoszenia i w ten sposób mam tyle osó chętnych do pracy , niż znajomych na facebooku.

Żal mi tylko tych młodych ludzi , którzy pokończyli wspaniałe studia . Mają bogatę praktykę zawodową i czaami wspaniały przeieg pracy zawodowej , a teraz zdesperowani łapią się tylko czegokolwiek by przetrwać. Mam nadzieję ze nadejda wkrótce lepsze czasy .

Pozdrawaim ciepło;)

"Dziś piękność twą w całej ozdobie,
Widzę i opisuje, bo tęsknię po tobie"

Tak pisał o swojej ojczyźnie Adam Mickiewicz w "Panu Tadeuszu". Tęsknił.

Fusilla - przykro mi bardzo . To chyba złośliwość rzeczy martwych . W takim razie chyba napiszę w małym skrócie co mi lezy na myśli ...

Każdego dnia , jak tylko się przebudzę i otworzę o czym , ogarnia mnie wielka radośc , że znowu jestem w rzeczywistości, Nie wiem czy to przychodzi z wiekiem , ale zaczynam doceniać piekno każdego dnia. Jakoś jestem w takiej fazie , że chciałbym robić mnóstwo rzeczy , które kiedyś byłym moim marzeniem. Żyjemy w takich czasach , że jest tyle możliwości żeby pogłebiać swoje pasje i zainteresowania. Wiedza jest wielkim otworem . Dostepna wszędzia. Mamy możliwości podrózowania , zwiedzania , nawet najbardziej oddalonych zakątków na świecie. Wszystko jest w zasiegu ręki. Każdego dnia dzięki mojej pracy , poznaje mnóstwo ludzi . Każdy jest inny. I od każdego człowieka możemy dowiedzieć się czegoś więcej . Każdy dzień przynosi nam coś nowego . Panuje balans , pomiędzy smutkiem , a radością. Żyjemy w czasach rosnącej cywilizacji i rozwoju techniki. I może w tym szybkim biegu , cały ten chaos przesłania nam piękno każdego dnia. Może to zabrzmi śmiesznie , ale wydaje mi sie że kiedy ludzię czekają z niecierpliwości kolejnego dnia , to poniekąd żyją dłużej. Potrafią się cieszyc z kazdej nawet najmniejszej chwili i może to jest recepta na DŁUGOWIECZNOŚĆ.

Pozdrawiam wszystkim i życzę radości na każdy dzień.

Nie mam weny na pisanie dzisiaj , chociaż próbuje cos sklepic już od ponad trzech godzin. Wszystko co pisze nie tzryma sie kupy  . Postanowiłem w takim razie cos wrzucić na poprawę nastroju.